Ιδιωτικοποίηση της … άμμου

Προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα ζευγαράκια κατά τις βραδινές τους εξορμήσεις στην παραλία της Λούτσας.

Πόσο όμορφα ήταν παλιά στις παραλίες της Αθήνας όπου καθένας μπορούσε να πάρει το κορίτσι του και να κυλιστούν στην άμμο, να αγκαλιαστούν ακόμα και να … κάτω από τα αστέρια. Όσο γλυκό και αν ακούγετε αυτό σήμερα, τόσο δύσκολο είναι να γίνει…
Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να ιδιωτικοποιήσουν τις παραλίες μας, να τις γεμίσουν με ξαπλώστρες και ομπρέλες, και τέλος να βάλουν κι έναν φύλακα να λέει: «Απαγορεύετε, πηγαίνετε αλλού να βγάλετε τα μάτια σας».
Δεν λέω, σωστό είναι το μήνυμα «όχι σκουπίδια, όχι σεξ, όχι καπότες σε θάλασσες και ακτές» αλλά που θα πάνε τα ζευγαράκια να αναζωπυρώσουν τη σχέση τους; Θα πάρουν τα βουνά, να γυρίσουν την ταινία «χορεύοντας με τους λύκους» σε πορνοεκδοχή;
Και σαν δεν έφτανε αυτό, έρχονται και οι δεκαοχτάχρονοι «τσαμπουκάδες», να παίξουν τις σφαλιάρες τους, τις κουτουλιές τους και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε! Εκεί όμως οι φύλακες των ομπρελοξαπλώστρων δεν παρεμβαίνουν. Που να τα βάλουν με 10 – 15 άτομα που παίζουν «τους καουμπόηδες των θαλασσών», τα ζευγαράκια όμως μπορούν και τα διώχνουν.
Φτάσαμε στο σημείο να πηγαίνουμε στην παραλία και να μην ξέρουμε από πού θα μας έρθει: από τον αγάμητο φύλακα, τον ανώμαλο ηδονοβλεψία, τα παιδαρέλια που παίζουνε μπουνιές (αντί να παίξουν κάτι άλλο). Έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα το λιγότερο είναι να… «κολλήσετε» μέσα στην θάλασσα ή να φύγετε με μια σούπερ μυκητίαση των γεννητικών οργάνων!
Με εκτίμηση Pena Stileto

Α ρε μαμά

Μέχρι και ημερομηνία για να σε γιορτάσουμε σου βάλανε. Άραγε περιμένεις εκείνη τη μέρα για να πάρεις το τριαντάφυλλο και το ζεστό σου φιλί; Περιμένεις εκείνη τη μέρα για να ακούσεις ένα σ’ αγαπώ, ένα σ’ ευχαριστώ και μια συγνώμη; Κι έπειτα είσαι χαρούμενη ή μήπως γνωρίζεις ότι εκείνη τη μέρα επιβάλλεται και αυτό σε θλίβει. Δεν είναι από καρδιάς, είναι λόγω της ημέρας. Αλίμονο σε όποιον περιμένει τις 9 Μαΐου να θυμηθεί πως υπάρχει μητέρα. Δηλαδή τον υπόλοιπο χρόνο ορφανεύει;
Δεν είναι άδικο που η μάνα γιορτάζει σε κάθε επιτυχία του παιδιού της κι εμείς της έχουμε μόνο μια μέρα να γιορτάσουμε γι’ αυτήν;
Ποιος ορίζει αυτές της ημερομηνίες; Ποιος είναι αυτός που ορίζει πότε θα γιορτάσουμε τον έρωτα (14 Φεβρουαρίου), την μητέρα (9 Μαΐου) και χιλιάδες ακόμα γιορτές. Υπάρχει γιορτή για το παιδί, για το ζώο, για τον πατέρα, για τη φύση, μέχρι και γιορτή της… αγκινάρας έχουν φτιάξει. Κι εντάξει, ας υποθέσουμε ότι κάπως θα βρούμε να γιορτάσουμε αυτές τις μέρες, στην γιορτή της αγκινάρας τι κάνουμε; Βγαίνουμε και μαζεύουμε αγκινάρες, είμαστε υποχρεωμένοι να φάμε όλοι εκείνη τη μέρα αγκινάρες ή μήπως παίρνουμε όλοι μπάλα τις λαϊκές και αγοράζουμε αγκινάρες;
Και βάλαμε στο ίδιο τσουβάλι των γιορτών με τις αγκινάρες και την μάνα;
Ε, αυτοί είμαστε…

Η σαμπάνια της Τζούλιας, για τα νέα μέτρα

Από τη μία τα «σκληρά» μέτρα της κυβέρνησης για να βγούμε από το οικονομικό αδιέξοδο και από την άλλη το «απαγορευμένο βίντεο» με την Τζούλια Αλεξανδράτου, να εξαντλείται από όλα τα περίπτερα της χώρας.
Μετά τα νέα μέτρα η χώρα πάγωσε… Όλοι μιλούσαν για το «πισώπλατο» χτύπημα του ΠΑΣΟΚ, που εν μέρει αναιρούσε τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Την επόμενη μέρα ήρθε η Τζούλια να ταράξει τα νερά… Σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο όλα τα μέσα είχαν κεντρικό θέμα το καυτό dvd που πρωτοστατούσε σε όλα τα περίπτερα, μπροστά από τις εφημερίδες και τα περιοδικά. Την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του πούλησε 200.000 αντίτυπα και συγκέντρωσε 4.000.000€, ποσό που σίγουρα θα «ξελάσπωνε» για λίγο την Ελλάδα, και θα έσωζε περίπου το μισό πληθυσμό της Αιτής!
Φήμες (αστείες) που κυκλοφόρησαν στο διαδικτυακό καφενέ, έκαναν λόγο για συνεργασία της κυβέρνησης με την Τζούλια προκειμένου να κυκλοφορήσει το βίντεο τη συγκεκριμένη μέρα για να αποπροσανατολιστεί το κοινό. Ακολούθησαν ανέκδοτα όπως: «Ποιος είναι ο αγαπημένος τραγουδιστής της Τζούλιας; Ο Σαμπάνης!» και ατάκες όπως: «Αν ο πατέρας της Τζούλιας είναι και δημόσιος υπάλληλος, δεν το γλιτώνει το εγκεφαλικό» που έδωσαν μια ευχάριστη νότα στις δύσκολες αυτές μέρες.
Τι θα γίνει όμως όταν αρχίσουν να ισχύουν τα νέα μέτρα; Η Τζούλια έχει προβλέψει και γι’ αυτό, και ετοιμάζεται για το νέο της dvd που σύμφωνα με πληροφορίες θα κυκλοφορήσει την πρώτη μέρα της εφαρμογής των μέτρων.
Ίσως τότε όμως, οι σαμπάνιες της πολυτάλαντης Τζούλιας να μην «μεθούν» πλέον κανέναν!

Ο μασκαράς των ερωτευμένων

Η γιορτή του ξενόφερτου αγίου των ερωτευμένων, έπεσε φέτος πάνω στη σωστή ημέρα, την Κυριακή της αποκριάς. Κι αυτό γιατί ο Άγιος Βαλεντίνος είναι κι αυτός, ας πούμε… ένας μασκαράς. Στις 14 Φεβρουαρίου φοράει τις καρδούλες του, τα λουλουδάκια του, τα αγγελάκια του με τα βέλη, τα αρκουδάκια του και όλα τα σχετικά (συνήθως κοκκινωπά) μικροαντικείμενα που στολίζουν τις βιτρίνες των καταστημάτων και γίνονται τα δώρα των ζευγαριών.
Βλέπετε ακόμα και ο έρωτας θέλει τη μέρα του για να γιορταστεί. Αν δηλαδή κάποιος θέλει να γιορτάσει τον έρωτά του σήμερα, δεν μπορεί. Θα πρέπει να περιμένει την συγκεκριμένη μέρα γιατί έτσι το θέλει ο… Άγιος. Και γιατί να μη τον γιορτάζουμε κάθε μέρα;
Για φαντάσου, κάθε μέρα να πρέπει να πάς να πάρεις το γνωστό αρκουδάκι που κρατάει μια συγκεκριμένη καρδούλα που γράφει “I love you”. Αυτό σκέφτηκε και ο Βαλεντίνος και είπε για να σε ξελαφρώσει από τα έξοδα να πρέπει να βάλεις το χέρι στην τσέπη μόνο μια φορά τον χρόνο, άντε και σε καμιά επέτειο.
Τώρα, αν την προηγούμενη μέρα είχε γίνει σαματάς στο σπίτι επειδή δεν κουνάει το χεράκι του να κάνει καμία δουλειά, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Την μέρα εκείνη όλα είναι ρόδινα γιατί έτσι το επιβάλει η γιορτή. Τι κι αν σου έχει ψήσει το ψάρι στα χείλη και μαζί με αυτόν πήρες και την μάνα του, η γιορτή των ερωτευμένων θα σας ενώσει. Φυσικά την άλλη μέρα ξυπνάτε από το διάλειμμα των ερωτευμένων και μπαίνετε πάλι στην ίδια ρουτίνα των τσακωμών…
Γι’ αυτό είναι μασκαράς ο Βαλεντίνος! Όπως τις απόκριες ντυνόμαστε μόνο για μια νύχτα, ίσα να χορέψουμε σάμπα, ξεχνώντας όλα τα προβλήματα, έτσι και στην γιορτή των ερωτευμένων κάνουμε δώρα και αγκαλίτσες στον άλλον και την επόμενη μέρα τα βάσανα του συντροφικού βίου συνεχίζονται.

Η μόδα του αντιρατσισμου

Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε μια καινούργια μόδα, αυτή του αντιρατσισμού, και λέω μόδα γιατί ο ρατσισμός στην Ελλάδα πάντα υπήρχε σε συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων και όχι μόνο στους μετανάστες που θέλει να εντοπίζεται σήμερα. Θυμάστε την περίπτωση Κωσταλέξη με το παιδί που λόγω νοητικής υστέρησης ήταν κλειδωμένο σπίτι; Αγνοούμε σήμερα το πόσες ράμπες παραπληγικών και οδηγοί τυφλών είναι κατηλλειμένες από αυτοκίνητα, μηχανάκια και τραπεζοκαθίσματα ρατσιστών και αντιρατσιστών; Ο ρατσισμός ή ο αντιρατσισμός δεν μπορεί να είναι μόδα και οφείλουμε να σεβόμαστε τα δικαιώματα όλων των πολιτών. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι όσοι φέρονται ρατσιστικά σε αναπήρους και ηλικιωμένους ότι ανήκουν σε συγκεκριμένη πολιτική παράταξη γιατί τότε θα έπρεπε να παίρνει τουλάχιστον 80% στις εκλογές! Ας σοβαρευτούμε και ας σεβαστούμε τον διπλανό μας χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά με πράξεις. Στο κάτω κάτω τόσα χρόνια δεν έχω δει ένα φόρουμ, μια συναυλία ή μια πορεία αρτιμελών αντιρατσιστών για τα δικαιώματα των αναπήρων που είναι το 10%
του πληθυσμού μας!
Λίγη σοβαρότητα και λιγότερη υποκρισία δεν βλάπτουν.-
ΠΕΙΡΑΪΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ