Έχω καταπιεί περιστέρια.... Μπα όχι, μπορεί να είναι γαστρεντερίτιδα. Μα έχω και ταχυπαλμία και όλοι μου λένε πως λάμπω μα δεν είναι από ακτινοβολία.
Δεν φωνάζω στους συνεργάτες μου, δεν γκρινιάζω αν έχω πολύ δουλειά, όλα μου φαίνονται τέλεια και ας μου κόψανε από τον μισθό και δεν με πειράζει που ένα σκυλί έχεσε έξω από την δουλειά μου και τα πάτησα .
Χαμένη να κοιτάζω ένα ντουβάρι τραγουδοσφυρίζω Πάριο (ω θεοί ποιος να το περίμενε – τζάμπα τόσα χρήματα στα θέατρα να γίνω κουλτουρογκόμενα).
Μαγείρεψα κι’όλας (ουαου)! Τι κι αν έπαθα δηλητηρίαση και ήταν σαν να μου κόψανε τα πόδια και μου τα βάλανε στο στομάχι να τρέχουν, το γεγονός ότι άπλωσα το κουλάδι μου και μαγείρεψα είναι γεγονός.
Ανάβω θερμοσίφωνα σαν να ήταν αναπτήρας και κάνω κάθε μέρα μπάνιο (αυτό θα το αναλύσουμε όταν μου έρθει το ρεύμα – μην μου πατάτε τον κάλο) και μετά κάθομαι με τις ώρες και φοράω όλα τα πατσουλιά πάνω μου ενώ κατά βάθος συνεχίζω να πιστεύω πως περιέχουν ζωτικά όργανα μαϊμούς.
Έφαγα τουλάχιστον 4 ώρες να ξεμπερδέψω την τζίβα από τα μαλλιά μου και στην συνέχεια χτενίστηκα (που να το μάθει η μάνα μου, που με κυνηγούσε με την βούρτσα και την απειλούσα ότι αν με χτενίσει θα τα ξυρίσω).
Ονειρεύομαι πράσινα λιβάδια με τουλίπες όπως τα μάτια σου και το πράσινο δεν είναι πια απλά το χρώμα της τσόχας που παίζω μπιρίμπα με τους φίλους μου. Αχ και αυτοί οι άμοιροι, θα τους κάνω δώρο ωτοασπίδες καθώς βαρέθηκαν να ακούν το πώς φιλάς και πως με αγγίζεις.
Με έχουν πιάσει στην καζούρα: μου λένε να σου πω: πως απ’όλα τα άστρα του ουρανού εσύ πήγες και έπεσες στο ούφο. Ε όχι και ούφο, μπορεί να δηλητηρίασα τον εαυτό μου με το φαγητό μου αλλά το ούφο δεν το δέχομαι!!!
Δεν μπορώ να καταλάβω πως σταμάτησα να τσακώνομαι για τα πολιτικά στο καφενείο, και έφτασα να με χαιρετούν οι γέροι στο τσιπουδάκο σαν να ήμουν εγγονή τους. Ίσως γι’αυτό και η χούντα να έβαλε τσόντες στους κινηματογράφους, για να κοιτάζει αποχαυνωμένος ο κόσμος και να παίζει το ... και να μην ασχολείται με την πολιτική και τα φίμωτρα. Έπεσα κι εγώ στα σκληρά κι ας μην βλέπω τσόντες...
Και όπως πάντα θα φτάσω στο σημείο να ξαναπώ πως οι άντρες είναι ηλίθιοι και ανασφαλείς και πιστεύω πως τζάμπα και κακός φοράω έντερα μαϊμούς σε κρέμα (μιας και σε φιλούν και παίρνουν ότι τοξικό φοράς πάνω τους). Σάμπως θα κοιτάξουν ότι πατσουλοφτιάχτηκες; Ίσα ίσα θα σου πουν ότι πρέπει και να γυμναστείς τονίζοντας ότι αγαπάς ρακάκι μεζεδάκι (με πολύ μεζεδάκι όμως)!!!!
Κι ενώ εσύ κοιμόσουν , τότε είναι που σκάνε όλοι από το παρελθόν – από το μέλλον – από άλλο πλανήτη και παραφυλάνε σαν μνηστήρες να φύγει ο Οδυσσέας να ορμήσουν. Έτσι δεν συμβαίνει πάντα; Ένα ουράνιο τόξο βγαίνει μετά την καταιγίδα και ενώ έχεις γίνει μούσκεμα. Τότε πρέπει να βγάλεις και να στεγνώσεις τα ρούχα σου, να φορέσεις το χαμόγελό σου, να σταματήσεις να σιχτιρίζεις και να διαπρέψεις για άλλη μία φορά μέχρι να γίνεις ξανά μούσκεμα. (Το ξέρω πρέπει να άρω στεγνωτήριο – αλλά είπαμε ο κάλος με το ρεύμα).
Και εσύ κύριε που ψάχνεις ακόμα το κινητό σου στην Ελαφόνησο δεν στο κλέψανε – εγώ το έθαψα κάτω από μία ντουζίνα άμμο γιατί μου έσπασες τα νεύρα τσίκι τσίκι όλημέρα και θα έπρεπε να θάψω και το δικό μου για να σταματήσει να χτυπάει τόσες φορές.
Ε λοιπόν όχι, δεν θα κάτσω να υφαίνω σαν την Πηνελόπη και να βροντούν 300 λιγουρομνηστήρες το κινητό. Θα πάρω δραστικά μέτρα εκτόξευσης iphone. Πείτε μου από πια κορυφή – από πιο λιμάνι να πάω η δόλια να το σουτάρω να ησυχάσω και να μείνουμε τα δυο μας.
Ε λοιπόν ναι, «είμαι ερωτευμένη». Αλλά επειδή είμαι γυναίκα και αυτό σημαίνει αυτόματα ότι είμαι και αλλοπρόσαλλη και οι ορμόνες μου κάνουν κολοτούμπα και «όχι δεν είμαι ερωτευμένη». Θέλω να συνεχίσω να ζω μόνη μου με τις γάτες μου – να βάλω κι ένα ράφι στα ψηλά και να κάθομαι να αγναντεύω. “shit high and watch”
Τελικά, και πέρα απ’την εκμετάλλευση της ελευθερίας μου να εκσφενδονίζω ότι μου κατεβαίνει, θέλω πολύ απλά πράγματα:
Ένα αυτοκίνητο, θα σου βάλω κάλυμμα στην θέση του συνοδηγού με το κογιότ και ηλιοπροστασία να μην καούν τα πισινά σου. Θέλω και μία ντουζίνα χρήματα μόνο για βενζίνη – νομίζω ότι με καρπουζάκι θα ζήσουμε ευχάριστα, και θέλω άδεια μετ’αποδοχών για το υπόλοιπο της ζωής μας. Θα σου γράψω και cd με ρομαντικά «κρουαζιέρα θα σε πάω» και «τους ερωτευμένους πιγκουίνους» ενώ το βράδυ θα σου παίζω στην κιθάρα «είμαστε τρομοκράτες» από Άσημο για να σε νανουρίζω.
Τι λες; Δέχεσαι;
