Η δημοσιογραφία όσο περνούν τα χρόνια γίνετε φτωχότερη… Κι αυτό γιατί φεύγουν από τη ζωή άνθρωποι ευρηματικοί, ικανή, αληθινοί… που πάλεψαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να σας γράφουμε ελευθέρα. Η δημοσιογραφία σήμερα έγινε ακόμα φτωχότερη γιατί έχασε έναν σπουδαίο άνθρωπο, τον Χρήστο Λαμπράκη.Ένας από τους μεγάλους του Τύπου και των Τεχνών έφυγε από τη ζωή… έχουν μείνε πια λίγοι. Η δημοσιογραφία έχει γίνει μια αρπακόλλα θεμάτων κλεμμένων και μαγειρεμένων. Όλα μας έρχονται έτοιμα στο γραφείο… Ποιος να βγει έξω για ρεπορτάζ, θα ζητάνε μετά βαρέα και ανθυγιεινά.
Χάσαμε έναν σπουδαίο άνθρωπο σήμερα… η αγάπη του Χρήστου Λαμπράκη για την τέχνη ήταν μεγάλη. Δημιούργησε το πρώτο μουσικό κέντρο διεθνών διαστάσεων της χώρας στην Αθήνα, το Μέγαρο Μουσικής.
Έχουν οι δημοσιογράφοι σήμερα καμία ευαισθησία στην τέχνη; Ποιος από αυτούς πάει σήμερα στις εκθέσεις, στα θέατρα και σε διάφορες εκδηλώσεις; Σας το λέω με την ελάχιστή μου πείρα, αν δεν έχει μπουφέ και ποτό δεν πάει κανείς! Ακόμα όμως και να πάει, σιγά μην κάτσει να δει τι τρέχει, θα πάρει γρήγορα γρήγορα καμιά δήλωση και μην τον είδατε. Αν μας φύγουν όλοι αυτοί οι παλιοί καλοί δημοσιογράφοι το χάσαμε το παιχνίδι για τα καλά. Ο κόσμος έχει πάψει να μας εμπιστεύεται κι αυτό γιατί εμείς αλλάξαμε την ένια του δημοσιογράφου σε λαμόγιο. Αυτή είναι η ευρηματικότητά μας, η νέα λέξη «λαμόγιο» που αντικατέστησε τη λέξη δημοσιογράφος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου