Το «πάντα» του «ποτέ»!

Το «πάντα» του «ποτέ»!*

Γιατί η αγάπη δεν νικάει τα πάντα.
Τα πάντα είναι των πάντων,
των απόντων ή των παντοτινών;
Η επιλογή του καθενός,
αν θα’ναι το πάντα κι ο παντοτινός.
Μα… το πάντα, ίσως χαθεί για πάντα
κι αν χαθεί, τότε δεν ήταν πάντα…
…Ήταν ποτέ!
Ίσως τότε, γίνω εγώ το ποτέ,
όταν χάσω το πάντα του άπαντα κι απόντα,
Να γίνω το «ποτέ» που ως πότε θα κυνηγάει το πάντα;

Για πάντα θα φύγω, θα χαθώ
και το «πάντα» θα αναζητώ!
Μαζί με το «ποτέ» θα φύγω, θα χαθώ
ενώ εσύ θα ψάχνεις το παντοτινό.

*Απλά γιατί μισώ να ακούω «Πάντα»(!) και «Ποτέ»(!)